گورستان اشباح

1-تلويزيون ايران دارد اخبار مي گويد، همچون شب هاي گذشته صحبت از وحشيگري و تجاوزکاري آمريکا و دلسوزي براي مردم بغداد و ديگر نقاط عراق است. تصاويري از کودکي در بيمارستان و پيراهن خونين و تظاهرات ضد آمريکايي در سراسر جهان ، مشابه هاي خارجي هم دارند اخبار مي گويند، شبکه الجزيره و ديگر شبکه هاي عربي دارند تصاويري از مردم بغداد را نشان مي دهند که با کمک يک خودروي آمريکايي يک مجسمه بزرگ را در ميدان بزرگ بغداد به زير مي کشند. همه فرياد مي کشند و شادي مي کنند. اين ها عراقي هستند و اينجا بغداد است. در شهرهاي ديگر مثل سليمانيه و اربيل نيز مردم به خيابان ها ريخته اند و سرنگوني بعثي ها را جشن گرفته اند.

اين تصاوير متناقض بيش از بيست روز است که ادامه دارد و امروز به اوج خود رسيده است. به نظر مي رسد که پيش بيني تلويزيون ايران و کارشناسانش براي ادامه مقاومت نيروي هاي مردمي( و نه بعثي هاي سفاک چند سال قبل) اشتباه از آب در آمده است. خبرفتح بغداد طوري تنظيم شده است که بيننده خيلي سريع به تباني نيروهاي آمريکايي و صدام براي پناه دادن روسيه به وي فکر کند. چند روز قبل هم که پيش روي هاي متحدين در يک روز گسترده شد، گفته شد که نيروهاي آمريکايي در فرماندهي عراقي نفوذ کرده اند و عدم مقاومت عراقي ها به دليل خيانت آنها به صدام است.

با اين حال طي 15 روز اخير هر روز صحبت از زمين گير شدن نيروهاي آمريکايي و فرو رفتن در باتلاق بود. حتي سخن از تاخير دو هفته اي در عمليات زميني به دليل اشتباه در طرح اوليه حمله و خستگي و فرسودگي نيروهاي متحدين بود. کارشناسان دعوت شده همه اين جنگ را با جنگ هاي ديگر متفاوت مي دانستند و پيش بيني همه آنها طولاني شدن جنگ بود. صحبت از خندق هايي بود که گارد رياست جمهوري دورتادور بغداد و ديگر شهرها کنده بودند و در آن مواد سوختي ريخته بودند تا کسي از آن ها نتواند به راحتي عبور کند. صحبت از اين بود که نيروهاي عراقي دفاع خود را در شهرها متمرکز کرده اند و براي متحدين در صورت ورود به شهرها جهنمي به وجود خواهد آمد، اين گونه اظهارنظرها نشان مي داد تلويزيون ما بيشتر از مقامات عراقي و حتي خود مردم عراق، ادعاها و بلوف هاي سعيد الصحاف وزير اطلاع رساني و به قولي " تنها صداي حکومت عراق " باور کرده است. نکته آنجا بود که همه آنچه تلويزيون ما نشان مي داد را ديگر تلويزيون ها – خصوصا عربي ها که در اين جنگ واقعا سنگ تمام گذاشتند – نشان مي دادند اما نوبت به شعاردادن عليه صدام ، پاره کردن عکس صدام و شادي مردم و سربازان آمريکايي که مي شد هيچ تصويري پخش نمي شد.

2- تا چند روز اول جنگ و درحالي که شبکه هاي معمولي و درجه سه عربي چندين خبرنگار و گروه خبري به منطقه جنگي اعزام کرده بودند، از تلويزيون ايران و خبرنگارانش خبري نبود. بعد از اين و پس از مشاهده حجم بالاي توليد خبر توسط رسانه هاي خبري بالاخره بزرگ ترين رسانه همسايه شرقي عراق يک خبرنگار به مرز ايران اعزام مي کند تا از آنجا با لنز زوم تصاوير مبهم و نامربوطي از آسمان شهرهاي مرزي عراق مخابره کند. يکي دو خبرنگار ديگر هم به شهرهاي ديگر مرزي مي روند. در حالي که اغلب شبکه هاي خبري دنيا از هزاران کيلومتر آنطرف تر تصاوير را مثل آينه مخابره مي کنند. خبرنگاران ما با تلفن موبايل و صدايي پر از نويز و منقطع ارتباط برقرار مي کنند. چند روز ديگر هم که مي گذرد چاره اي جز اعزام خبرنگار به بغداد نيست. احتمالا آخرين خبرنگاري که بغدا د مي رسد. اين که از اين شهر چه گزارش مي کنند اصلا گفته نشود بهتر است. کارشناسان هم همچنان در حال نظر دادن هستند، يکي از آنها مي گويد: به نظرمن اقدام آمريکايي ها در هلي بورن( و نه هلي برد!!) يک جنگ رواني است. کمي به اين جمله فکر کنيد. چگونه يک عمليات نظامي آن هم از نوع هلي برد مي تواند جنگ رواني باشد؟.

بزرگترين رسانه ملي ما در طي ايام نوروز که اغلب رسانه هاي نوشتاري ما غايب بودند يکه تاز بود و هر آنگونه که مي خواست تاخت. و حال ما مانده ايم با عراق بعد از جنگ که حتي يک کارشناس درباره آن صحبت نکرده است. حتي از يک کارشناس پرسيده نشد که نقش ايران در عراق بعد ازجنگ چه مي تواند باشد؟ منافع اقتصادي ما در منطقه چگونه تامين خواهد شد و چگونه رفتار و ارتباطي به نفع ما و چگونه برخوردي به ضرر ما خواهد بود؟ در حقيقت در جنگ عراق ، ايران فراموش شده بود.

3 – جنگ درنزديک ترين نقطه به کشور ما اتفاق افتاده است. هزاران نفر از مردم بي گناه کشته شده اند. خونهاي بسياري به زمين ريخته شده و خانه هاي فراواني خراب شده است. کيست که تصوير کودکي را که والدينش را چون دو دستش از دست داده ببيند و آرام بگيرد؟ کيست که باور کند مردمان عراق به چند شکلاتي که سربازان مسلح خارجي به آن ها مي دهد دلخوش مي کنند؟ آزادي که وعده اش داده مي شود در ازاي چه قيمتي و چه هزنيه اي قرار است به بار بنشيند؟ .


اما با اين حال حسرت اخباري بي طرفانه از جنگ بر دلمان نمانده است و اتفاقا آنها که بي مهابا واقعيت را منتشر مي کردند منفور دو طرف بودند و هزينه آن را نيز با کشته شدن خبرنگارشان دادند. قطعا بعد از پايان جنگ عراق، شبکه الجزيره يک اسطوره در امر خبررساني است. ابوظبي و العربيه هم خوب دويدند. همزباني و آشنايي با فرهنگ و فضاي منطقه خوب به کمک آمد و از همه مهمتر بي طرفي اعتماد بسياري را برانگيخت. مردم عراق به خاطر ديدن تانک هاي آمريکايي در بغداد، سقوط صدام را درک نکردند آنها وقتي به خيابان ريختند که شبکه الجزيره سقوط بغداد را اعلام کرده بود. ميزان تاثير يک رسانه را در چنين وقايعي مي توان دريافت.
اینم از صدام
يکی ديگه از ديکتاتورای جهان هم سقوط کرد
اين زنگ خطری بود برای بقيه ی ديکتاتورای ظالم و سفاک که برای اينکه قدرت و پولشون زيادتر شه خون مردم رو تو شيشه ميکنن .
اين نشون داد که صدام هم با اينکه حکومته نسبتآ طولانیئی داشت و هم به مردمه خودش و هم به مردمه ما ظلم کرد ولی آخر سر کارش تموم شد و اين عاقبته همه ی ديکتاتوراس.

خوب ممنونم که وقت گذاشتينو دقايقی رو پيشه ما بودين
نظرتون رو بنويسين
موفق باشين و
byebye

  

سلام به دوستای خوبمون
می خواستم بعد از تشکر بخاطره لطفی که به ما دارین جوابه پيغاماتون رو بدم
یکی از دوستامون در باره ی underline که تو بعضی از مطالبمون بود گفتن که راستش قبلا یه مشکلی بود که من وقت نکردم درستش کنم ایشالا از این به بعد دیگه اینجوری نشه٬در ضمن ما معمولا مطالب رو با هم مینویسیم ولی اگه تکی نوشتیم ٬چشم اسممونو زیرش مینویسیم
در مورده آقای جزایری باید بگم که شما لطف دارین ولی آخه حداقل از منم یه اسمی میبردین آخه گناه دارم
در مورده بهار جونم هم باید بگم که ببخشید من این چند روزه اصلآوقت نداشتم٬ولی الان لینکت میدم٬از دوستامونم میخوام که به وبلاگه بهار جان هم سری بزنین البته به شرطی که
بهار جان قول بدن مشتری های مارو نپرونن
در آخرم از همتون ممنونم و ازتون ميخوام که نظراتتون رو حتمآ برامون بفرستين
راستی به این آدزسم بعدآ یه سری بزنینشوخی
ممنون و خداحافظ

  

سلام به دوستای خوبم
بچه ها امشب می خوام يه کمی درد دل کنم، آخه مى دونيد چيه امشب جفتم (منظور كبوتر نره) نيست، يعنى از ظهر نيست، منم ديدم دلم گرفته كسى هم نيست كه باهاش درد دل كنم ديدم كى بهتر از شماها؟
خودتون كه مىدونيد كنكور تقريباْ نزديكه ما هم كه هر دوتامون كنكورى هستيم و...
بنابراين به خودمون قول داديم كه ديگه از حالا شروع كنيم به خر خونى
اينه كه ممكنه كمتر بيايم خلاصه ديگه ببخشيد و از اين حرفا
واى چى ميشد كه اين تعطيلات تموم نميشد، دوباره صبح زود بايد از خواب ناز بيدار شم و هلك هلك برم سر كلاس اونم كلاس كنكور، البته فكر نكنيد كه تنبلما
ولى خوب خودتون كه مى دونيد وقتى آدم پشتش باد بخوره بگى نگى يه كمكى تنبل ميشه البته گفتم كه يه كم
خيلى خوشحالم وقتى كه دلم ميگيره و مى خوام براى يكى حرف بزنم ولى كسى نيست كه باهاش حرف بزنم اقلآ شماهارودارم كه سرتونو درد بيارم

خوب ديگه من برم (خداحافظ)

  

سلام بچه ها
شايد بگين اين ماله چند روز پيشه ولی می خواستم بهتون دليله قطع برق رو بگم
از قراره معلوم ۳ تا هواپيمای امريکايی وارده خاک ايران شده بودن و اينا از ترسه اينکه کسی ببينه و خبرش به تهران برسه اينکارو کردن٬تازه اون ۲ تا به قوله اينا خمپاره در واقع موشکه کروز بوده که يکيش خورده به تاسيساته پالايشگاه و باعث کشته شدن ۶ نفراز هموطنامون در پالایشگاه شد که اين ملاهای بدبخت از ترسشون نتونستن هيچی بگن
اين لا پوشونی ها تا کی ميخواد ادامه پيدا کنه؟
هنوز صدای انفجاره مهيبی رو که از ضرابخانه ی سپاه در اتوبانه صدر شنيده شد رو يادمون نرفته که همه جا لرزيد که صدای اونم در نيوردنتا جایی که رییسه پلیس ۱۱۰ با کماله وقاحت از گفتن دلیل و محله حادثه خودداری کرد و فقط گفت که علت و محله این حادثه در دسته بررسیه
واقعآ خدا آخر عاقبته مارو بخير کنه
موفق باشين و
byebye

  

سلام بچه ها
امروز يکی از دوستامونبرام پيغام گذاشت البته من اونو از طريق گروه ميشناختم ولی نه کاملا تا اينکه امروز بعد از خوندن بلاگش خيلی دلم گرفت
ديدم که چطور داشت بخواطر غم جدايی از دختری که عا شقش بود ذره ذره آب ميشد
ديدم که چطور اون دختره سنگدل دوستم رو تنها گذاشت و رفت
اينو به خودشم گفتم که تو نه اولين نفری که اين اتفاق برات افتاده و نه آخرين نفر
بهش نميگم که فراموشش کنه چون اين برای هيچ پسری امکان نداره.من که اينجورم
البته واقعا من موندم که اين دخترا(البته بعضی هاشون)چجور موجوداتی هستن که ميتونن کسی رو که زمانی عا شقش بودن رو فراموش کنن
واقعا غم عجيبی رو در خودم حس ميکنم
اون پسر انقدر وفادار و عاشقه که بعد از اون بلايی که سرش اومده از هممون ميخواد که بخاطره خوشبختيه عشقش دعا کنيم
دلم بد جور گرفته
اون برای من دعا کرد
از خدا خواست که ما دو تارو برای هم نگه داره و مارو به سرنوشته خودش دچار نکنه
حالا من براش دعا ميکنم از خدا با تمامه وجودم خواهش ميکنم که به به دوسته عزيزم محمد علی صبر بده
چون از دست دادنه عزيز ترين کسه آدم غمه بزرگيه که نميشه فراموشش کرد.
واقعا این عشق چیه که آدم هارو به این شکل به جنون میکشه؟
وای به وقتی که انسان به کسی دل ببنده اونوقت...
از شما چه پنهون که منم دل بستم ٬اونم چه دل بستنی
خيلی خوشحالم که به کسی دل بستم که ارزششو داره

ولی ميترسم
روزی نيست که اين چيزارو نبينم
دوستی ندارم که اين اتفاق براش نيفتاده باشه
ولی اگه اين اتفاق برای من بيفته اونوقته که ميرم پيش معشوقه حقيقيم
چون فقط اونه که به عاشقش پشت نميکنه
اميدوارم که هيچ کدومتون گرفتاره اين بلا نشين
دوستون دارم و
bye

  

سلام بچه ها
مبحثه ازدواج خیلی گستردس و در این مقال نمیگنجه

و بعدا راجعبش حر ف ميزنيم ولی حالا همينو از ازدواج داشته باشين تا بعد

البته اون جمله ی آخریو جدی نگیرینا

byebye

  

سلام بچه ها
اينم از عيد ۸۲ ، اميدوارم بهتون حسابى خوش گذشته باشه ، راستى سيزده بدر رو چطورى گذرونديد؟
سيزده بدرتون رو پيش كى بوديد؟ خانواده؟ همسر؟ bf ? gf ? يا مثل ما دو تا در ظاهر جدا
از هم ولى در باطن كنار هم؟ و يا اصلآ تنهاى تنها توى خونه نشسته بوديد و غرق در افكارتون
به گذشته ها و آيندتون فكر مى كرديد؟
راستش رو بخوايد به من كه زياد خوش نگذشت ، منم همراه با خانواده رفتم كرج باغ يكى از اقوام، از خدا كه پنهون نيست از شما چه پنهون ما كه تا ظهر توى خونه بوديم انگار نه انگار كه
رفته بوديم باغ براى سيزده بدر.
بعد از ناهار يه كم رفتيم توى باغ ‌كه اگه نمى رفتيم سنگين تر بوديم.
راستى يادم رفت كه چمن گره بزنم بختم باز شه زودتر برم خونه ى شوهر ، چه بد حالا بايد يه
سال صبر كنم تا سيزده بدر بعدى كه اومد سبزه گره برنم.(البته زياد جدي نگيريدا)
اينم از سفرنامه ى يه روزه ى ما ، اگه از حرفاى من سردرد گرفتيد ببخشيد ديگه

واى از فردا كلاسها شروع ميشه، دوباره روز از نو روزى از نو
byebye

  

سلام بروبچه ها
امروز ما هم مثل همه ی شما رفتيم به تمبونه(دامن)طبيعت.
ولی يه جايی رفتيم که عرب نی انداخت
امروز همه چيز حال داد بجز اينکه منو ندا با هم نبوديمو جدا از هم رفتيم بيرونالبته زيادم فرقی نداره چون اگرچه حضور فيزيکی همو نداشتيم ولي در واقع کناره هم بوديم
خوب بريم سراغ سفر نامه ی ما:
ما با داييم اينا رفتيم بيرون و قرار شد که يه جای نزديک گير بياريمو سيزدهمونو درررررر کنيم
پس راه افتاديم هر جارو ديديم گفتيم بريم جلوتر شايد جای بهتری رو پيدا کنيم
يه دفه ديديم ۲ ساعت و نيمه که ما داريم ميريم بابام گفت اگه پمپ بنزین گیر بیاریم میریم شمال ویلایه داییم آخه بنزین نداشتیم آخرم پمپ پیدا نکردیمو بی خیاله شمال شدیم
بلاخره وقتی از اوشون فشن و میگون که رد شديم دیگه خسته شدیم یه جا زدیم بغل گفتیم هرچی بود بود که از شانسه خوبمون یه جای توپ پیدا کردیم که اونطرفه رودخونش برف بود اونم چه برفی و این طرف رودخونش سبز بود.
خلاصه بداز خوردنه ناهار رفتیم ۲۷ تا عکس گرفتیم اونم چه عکسایی همه هنری(قابل توجه شما:ما هم دوربین داریم)
خيلی حال داد فقط قررررررر تو کمرم کپک زدچون هيجا کسی نميرقصيد
موقع رفتنم که سر گردنه ها ترافيک بود ما هم آهنگای منصورو گذاشته بوديم ضبطمونم باهاله از بغل هر ماشين رد ميشديم کله هاشون بی اختيار عقب جلو ميشد
بزن بريم به سرعته برقو بااااااااااد٬دلم فقط تورو ميخواااااااااااد٬ديوونه ديوونه
دمه منصور گرم کولاک کرده واقعا اينارو که ميزاری ملت ميريزن وسطاوليشم خودم
خلاصه ديسکه گردن گرفتيم امروزولی بيچاره کمرمقرش خشکيد
در هر صورت اين اولين بار بود که ما تو همچين روزی که ملت بيرونن رقص نديديم!!!

راستی آآآآآآآآآآآآآآی پامآخه پام پيچ خورررررررد
ولی فکر نکنم هيچ کدومتون امروز برف ديده باشين اونم چه برفی من تا بالايه زانوم تو برف بودم دلتون بسوزه
خوب اينم گوشه هايی از سيزده بدره ما .از ذکر بقيشم به خاطره پاره ای از مسا يل خودداری ميکنم
منتظره سفرنامه ی ندا خانومم باشين

آهااای اين عکس ما نيستا ٬من اگه به اين زشتی بودم تاحالا خودمو کشته بودم
اينم همينطور!!!

byebye

  

نویسنده : كيان ; ساعت ۸:٢٩ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱۳ فروردین ،۱۳۸٢

تگ ها : وبلاگ ، پرشین بلاگ

    پیام های ديگران ()    +